2008                      rastladıklarım                          ana sayfa

                                                                                ege altun

 

 bu bölümdeki tüm fotoğraflar ege altun tarafından çekilmiştir.

 

 

tutunmak.......

her şeye rağmen....

kayayı toprak yapıp.......

 

 

ortakent yahşide rastladım onlara

kum zambağı.....

tükeniyormuş nesli.......

komik parmaklıklar arkasında bazıları....

ama

yine de ayaklar altında duygusu..

savrulmuşlar kumsalın

az basılan köşelerine.............

 

 

 

mogan'da

masamda rastladım onlara........

hayat fırçasının

tükenen izlriydi

sanki duruşları....

alıp duvara asmak istedim...

 

 

 

 

mogan'da

masamda rastladım ona........

çizgiler

fotoğraflıyordu  hayatı..............

 

 

 

 

ortakent-yahşi'de rastladım onlara.....

belli ki

tanıklıkları vardı

bodrum öykülerine......

ünlü değillerdi

haber olmayacaklardı.....

uzaklaştım sessizce....

 

 

 

güzelcehisar'a

inerken rastladım ona....

şiddetten utanırcasına

beyaza dönüyordu

mavi............

döverken karayı.....

 

 

denizden rastladım ona....

kırmızıydı.... sıcaktı

tekerleğin icadında özeldi........

yinede tüketiyordu......

çıkardım insanları

kareden...............

 

 

ankara'nın kaldırımlarında

rastladım ona...........

polen mevsimiydi

ve

direniyordu insana....

 

 

bahçemde rastladım onlara......

ilaçlama zamanından

hemen önce......

yaşama dair kıpırtıları

yüklüyorlardı.... goncaya

karıncaların,

sesleri duyuldu ansızın......

 

 

okulda rastladım ona......

taşıdığı binlerce

gülen yüzün ardından......

boş bir ayran kutusu

muamelesi görüyordu......

eskimenin gerçekliğiyle yüzleştim,

bakmaksızın aynaya.....

 

bir köy yolunda

rastladım ona....

yaşamın gücü

gibi geldi bana......

düşün aralıklarıma

izlerini bırakıp.....

uzaklaştım oradan....

 

 

hep rastlıyorum ona....

ama ilk kez ağaçta gördüm.....

yemediği serçelerin peşinde

heyecanla tırmanıyordu....

sanki "aşk" mış

gibi geldi bana...

ya da

tutku...........

 

 

inkumu yolundan

güzelcehisara döndüğümde

rastladım ona........

hayata rağmen,

sonları anlatıyordu biraz.....

yarınsızlığım düşündüm

soluyarak

önce yeşili......

ardından maviyi.......

 

çocukluğumuzdan bilirdik onu......

orta anadolu, kısalının dağlarına hakimdi.......

hem ormanın..hem besin zincirinin

üzerine basılıp geçilen

önemli bir halkası idi....

doğal yaşam adına....

sonraları "tema" dan duyduk yeniden

adını...... "meşe palamutu"

havalar düzeldi ya biraz

yeniden rastladım ona.....

dağlarda..........çok sevindim

 

altınoluk'ta rastladım

onlara.......

deniz manzaralı

bir akvaryumları vardı

işkence kavramını

yeniden sorguladım

belleğimde.......

 

 

kış ve sis.......

hayat

bir dilim ekmektir

kimi zaman......

doğal olanın tükendiği yerde

ürkek bir beklenti

kaplar.....

tüm gelecek zamanları......

bahçemden........

 

 

aylardan eylüldü

ören'de rastladım onlara

denizden gelen

karaya.....

karadan gelen

denize hasretti.......

çelişkiydi hayat.....

ben de

görüntüledim....

 

 

hani,

99 depreminin

hemen ardından gelişen,

sürece benziyordu biraz...

her yerde

susuzluk konuşuluyordu...

önünü açtı çocuk......

bir akşam üstü.......

 

 

mavikurgu@hotmail.com