dilsiz bir öykü………….

kendinden başlayacaktı……

kendini çözmekten…….

güneşli ve puslu

bir akşam üstünde

düşündü denizi……….

deniz eylüldü………..

eylülün gözleri vardı

mavisinde

dalgalı hırçın………

ve

temmuz kokuyordu sanki

belki haziran………….

gecikmiş

bir zaman aralığından………

önce yüreği sustu

sonra bedeni

ve

kavgası sonra……….

kalem tükendi………….

ne sözcüklerden kuruluydu

ne tümcelerden

hayattı kısaca……..

hayat……..

dokuda duygulanmış

ve

oradan okunabilen………

derin bir sessizlikti

öykü………

uzak

dilsiz ve yabancı……….

             24/08/2009  ege altun