ellerim mavi şimdi…………

gittiğim yollardan biliyorum

geçtiğim yerlerden

martı  kanadından

avuçlarıma savrulan tüylerden

yakamozların büyüsünden

mavisinden denizin

yapraklarından papatyanın

ve

gökyüzünden………

yağmurun gözlerinden

karasından gecenin……

anımsıyorum seni…..

toprak kokusuna benzer

gülüşünü

dimdik duruşunu

hiçbir zaman sokulmayışını

o mağrur

aristokrat yapını

yani

sandığım seni

tüketirken masamda……

hafif eğik sessizliğimdeyim yine……

istasyonları dolaşıyorum

anlayacağın

kederler çizip…………

dolaşıyorum istasyonları

her defasında

uğurlayarak güneşi……….

bak,

ellerim mavi şimdi

ışık kokuyor

göremediğin sesler….

                    18/03/2009  ege altun