güneş tutsak…………

derin ve kaygılıydı

taşın altındaki

el……….

aydınlığa uzandığı

fark edildiğinde anımsandı………

gökyüzü insandı

ve

gökkuşağı halklar………..

öylesine bir düşün işte

akrep aslında zamandı……..

neden kanadıysak

bugün doktor…………

artık

acımayacak tırnaklarımız

kellemiz

ürkek bir kılın üzerinde

ve

ince yüreğimiz

günebakan düşlerimizden

yorgun……..

yine de

postalları anımsıyor ayaklarımız

ve

sırtımız parkayı…………….

çare yok

kuşanacağız yeniden güneşi……….

          14/04/2009  ege altun