hüzün……sevgilim değilsin artık; vuruldum

sığmıyordu maviye

yakamozlar.....

kovaladılar günü kendilerince

karanlıktı özgürlük

ve

ışık sıcaktı..........

sessiz mavi bir bulutsu

çöktü gökyüzüne

yıldızlar vardı…….

dokunmak istedi………

dokundu…………

şimşekler çakıyordu..... geceye

kara hayattı sanki

bakıldığında kıyıdan

ve

ışığın

bir hançer gibi saplanıyordu

ummana.........

tek başınalığımın

baştan çıkartan sesleri fısıldadı

ay ışığına......

sonra

sen geldin deniz...

sert bir poyrazın

düşüp önüne......yeniden

geldin

ve

okşadın ellerimi………

bir salıncağın kollarında

vuruldum sana…….

her şiirde………….

vurgun yedim……… yeniden

özlediğim kadındı sesin

derin ve içsel………..

kapattım gözlerimi....

kapattım ve dinledim.....

dalgaları andırıyordu

çığlıkların..........

tuz bastım rüzgara.......

artık kanamıyordu haziran………………..

ve

insan kokuyordu nefesin…………..

aralıklarıma doldun

yüreğim oldun

sevdim seni…………..

beyaz bulutlar örttüm üzerine

yüreğimi koyup anlına

ve

aralıkları parmaklarımın

kıvır kıvır saçlarında dolandı

durmadan hiç……

ellerin,

üşümesin diye……………

bak,

hüzün sevgilim değildi artık……………….

uyandım……………….

ve

başucumda rakım……..

               05/01/2009   ege altun