mumdan tebessümler………….

umudum

sanki hep yaşayacakmışçasına

soluklandı  gözlerinde

ve

hüznüm yenildi tebessümüne

üzgünüm

bahar sandım kendimi

sevdiğim hazanı itip kenara……

ey çaresizlik

sanma ki sürecek

dağınıklığım…….

kentin kirli sokaklarından

sökeceğim tebessümünü

basacağım yüreğime

sessizliğin büyüsünü bozan

kalabalığa inat….

direneceğim……………..

ey gökyüzü

karanlığın efendisi

çek seraplarını üzerimden

mavi mumların

tütsülenmiş şavklarını

koyma usuma

çöz gözlerimi

yüreğime mahkum etme beni

yoruldum susmaktan…..

             06/01/2009  ege altun