ağlıyorken gökkuşağı………….

ne güzel görünürdün

camın ardında……

yağmur yağdığında hele……

gözlerin dolardı da

akmazdı kalemlerin rimellerin

kapkara gözlerin

ıslak diri bakardı

ağlarken pencere

taaa

derinlerinde yüreğimin

çoğaltırdı ezerdi beni………

arkama bakmadan edemezdim………..

eksik kalırdım………

sen sanırdım sanki

ağlayan………

içim bir tuhaf olurdu

camdan sızan damlaları

hizalarken gözlerime sen………..

irkilirdim

aynı oyunda olmaktan

iki yanında olmaktan

hayatın……

işte

böyle zamanlarda yabancılaştım ilk

sana………

kendime………

öyle bir aynılıkdı ki…………..

eskiyen eşyaların renklerine

benziyoruz sanki

aşınmış bir ter kokusu

sinmiş üzerimize de

hani

bir cila atsan………..

hayatın içinde savruluyoruz

çırpınarak

aynı tatlardan vazgeçemeyerek

sanki……..

isyanları ezip içimize………..

belleğimizde gökkuşağıyla………..

           25/03/2010 ege altun