döngüyü kırabilmek……

hep söylüyorum sana

ömürden ve bedenden törpüleniyor

hayat

kısa dediğimiz

aymadan düşürdüğümüz

kaybettiğimiz zamanlarda

yitiyor enerjisi soluğumuzun

pembe panjurlu sonsuzluğumuz

tükeniyor………

saatlere bakmaya devam ediyoruz

aceleyle

döngü

hiçbir soru üretmeden

sürüyor

akrep ve yelkovanın peşinde…..

bıkmadan usanmadan

ve

hep aynı yerden geçerek………

şimdi

şöyle bir su kenarında

bir salkım söğüdün altında

hafif bir rüzgarla oturuyor olabilseydik

ve

ince bir yağmur yağsaydı üzerimize

üşüyüp sokulsaydın yanıma

ne çok eksiği tamamlanırdı

hayatın...............

sen devam etsen de susmaya…………

          17/07/2010 ege altun