empati

var edebilmeliydik birbirimizi

koruyabilmeliydik ürettiğimizi

dokularımız sarmalanmalıydı

düşünlerimiz gibi………

avuçlarımızda izlerimiz kalmalıydı

özlemlerle yoğrulmalıydı bedenlerimiz……

düşlerimiz

rengarenk kalmalıydı özlerken

tüm gölgelere rağmen

ve

hız kesmemeliydi soluğumuz………………

dudaklarımız ıslak kalmalıydı

sessizliğin

kurutup çatlatmasına izin vermemeliydik……

sözcüklerimiz

yüreğimiz olmalıydı

yüreğimizdeki olmalıydı

onlardan kurduğumuz hayat

bizim kalmalıydı………….

yenilmemeliydik

oyun sandıklarımızın büyüsüne………….

                   30/07/2010 ege altun