|
haziranda bir kaç gün……………
zaman doldu tüm duraklar geçildi sessiz bir onbir hazirana ihtiyacım var hiçbir şeyi düşünmek zorunda olmadığım tüm eski istasyonları durakları limanları hızlı çekim görebileceğim geçici bir iyiliği bilerek yokumsayabileceğim…… ıssız bir tebessümle…… artık susabileceğim bir haziran gününe……….. dönemeyeceğim bir şafağa maviye ardındaki kırmızıya kızımın gözyaşlarına kırdığım her şeye belki kırıldıklarımı atarak içime…………… susarak……… hatta tüm haziranları belki haziranların tüm günlerini gökyüzünü yeryüzünü ……. denizi…………… yüreğimi………… rüzgarın önünde tozuyarak tozlanıp topraksız kaldığım zamanlar gibi ellerimde sardunyalar yeniden var olmaya yürüyemeyeceğimi bilerek………………….. koynumdaki saate dokunup sesinde ezilerek busemi koyacağım toprağa……
tenimde anamın acısı……
11/06/2010 ege altun
|