içimde taşıdığım kaçaklar………

nisandı……

sessizliğin büyüsü bozuldu……

gün

evrildiğinde geceden……….

sırgafı anlaşılamadı

ayak seslerinin

boşaldılar ne varsa

birikmişe dair……

sana……

benden……

gölgeler

maske kıvamında saklanırken

kuytulara……

hayat kırıldı……

dünya;

neresine sokacağını bilemedi

kırıkları……

karaya boyamaya çalıştı bir süre

soğurarak ışığı

göz kapakları kırmızıya kesti

dudaklarının aralığından……

ve

yer değiştirdi

içimdeki kaçaklar………

                   15/04/2010 ege altun