|
|
kendimden sakladıklarım……..
tükettiğim gizleri soluyorsun şimdilerde……
kesişmelerimi bitirdiğim zamanlarda sanıldın dingin bir gökyüzü gibiydin kara bulutlarını gömmüştün maviye sözcüklerinde fırtınalar vardı eksilmiyordu gülücüğün yüzünden ılık bir yaz akşamı gibi duruyordun anneni özlerken…………
yıllanan şarabın buruk ironisi yalan gibi geliyor damağımdan…… pas kokuyor küf tadında…… beklemek ölüm bir şişe dibi hayatta………
anlamlı uzaklıklarla seğiren insanlardan uzadığında yapıştın içime saatler ilerlemiyor gibiydi kaydettin ne varsa o anda bildiğin her şey çizdiklerindi aslında……… boyamaya başlayamadın bir türlü biliyordun tüm renkleri……
oysa ne çok severdin şaşırtılmayı…… ne çabuk yordu seni bilinmek bu kadar…… yada bilmek belki hem başkalarından sakladıklarımı…… hem kendimden sakladıklarımı……
17/04/2010 ege altun
|
