kuzguni sonbahar………

düşün tarlalarından

tomurcuklar topladım

dikenlerden sakınarak………

ellerimi toprağa koyup

sensiz zamanların

üzerine saçmak için belki……

kokunun çökmesini bekliyorum

sessizliğini dillendirmeye

ne gözlerim yetiyor buna

ne mısralar

uzak çaresiz bulutsulardan seçtiğim

yıldızlara koyuyorum adını

heceleyerek her birinde

seslerinden sevgili yapıyorum kendime

gökyüzü oluyor içimde……

dingin mavi kocaman bir gökyüzü……

çocukluğumun yazmalarına giydirerek hani

kucağında

alıyorum ilk nefesi

kollarında

kavuşuyorum hayata

uzaklığın koyuyor bilmesen de

duvarlar örüyorum kendime

demir parmaklıklar koyup her yerine………….

görüş günlerini özlüyorum

ve

firarları……………..

kuzguni sonbaharlarda………………….

                20/09/2010 ege altun