masamdaki şövalye………

ki

oradaki kalabalıklardan sıyrılıp

dokunduğunda güneşe

sıcaklığına vardın

oğulun…………..

gözlerin kanıyordu……..

tırnaklarını geçiriyordu

tenime

acıyordu açmazlarım

dünyaya vereceğin nefesten

sakınırken

kendi nefesinin ezgilerine

çöküyordu acımasızca

uzaklardaki ses

ve

yakınlarımdaki tüm sesler………….

farklı bakıyordu gözlerin

ve

sen ağladın bu gece

tükenmişti ellerim

ışıkların izlerinden koştum

karşı kıyıya

yakamozlarda boğulurken uzandım………

sana……….

ellerim kanıyordu…………….

     26/02/2010 ege altun